"Dziady. Część II" Adam Mickiewicz - streszczenie
Upiór Ballada rozpoczyna się informacją, że będzie dotyczyła człowieka, który j est na świecie jeszcze, lecz już nie dla świata. Słowa te doskonale opisują ludowe wierzenia o upiorach, czyli zmarłych, którzy wciąż błąkają się wśród żywych, choć już nie na należą do tego świata. Utwór opowiada o losach młodzieńca, który po tajemniczej, prawdopodobnie samobójczej śmierci stał się upiorem. Od tamtej pory każdego roku w Dzień Zaduszny powraca na ziemię. Powracając, skarży się na swój los. Jego lamenty słyszy na cmentarzu jeden zakrystyjan stary . Po wyjściu z mogiły upiór idzie między ludzi odpokutować za grzechy. Musi odnaleźć ukochaną kobietę, ponownie przeżyć wszystkie cierpienia, których doświadczył, a na koniec znów popełnić samobójstwo. Jego wędrówka kończy się w czwartą niedzielę po Zaduszkach, gdy z piersią skrwawioną jakby dziś rozdartą wraca do grobu na kolejny rok. Dziady. Część II Litwa. Późnym wieczorem, w starej kaplicy na cmentarzu gromadzą się ludzie. Przybyli na ucztę koz...