Opracowania Lektur

Dedal był wybitnym ateńskim wynalazcą, architektem i rzeźbiarzem, słynnym ze swojego niezwykłego talentu i pomysłowości. Był uznawany za jednego z najinteligentniejszych i najzdolniejszych ludzi swoich czasów. W Atenach uczył sztuki rzeźbiarskiej swojego siostrzeńca, Talosa, który szybko zaczął przewyższać mistrza w umiejętnościach. Zazdrosny o talent ucznia, Dedal zepchnął go z Akropolu. Za ten czyn został skazany na wygnanie z Aten. Dedal udał się na Kretę, gdzie znalazł schronienie na dworze króla Minosa. Tam zyskał zaufanie władcy i został zatrudniony do wielu ważnych projektów. Najważniejszym z nich było skonstruowanie Labiryntu – skomplikowanej budowli zaprojektowanej tak, by nikt nie mógł z niej wyjść. Labirynt miał służyć jako więzienie dla Minotaura, potwora o ciele człowieka i głowie byka, który był wynikiem przekleństwa rzuconego na żonę Minosa, Pazyfae. Po zakończeniu budowy Labiryntu, Minos postanowił zatrzymać Dedala na Krecie, aby tajemnice konstrukcji nie zostały ujawni...

Prometeusz był tytanem, który ulepił człowieka z gliny wymieszanej ze łzami. Duszę natomiast stworzył z kilku iskier, skradzionych z rydwanu boga słońca. Ludzie byli nadzy i słabi, ale ich kształt przypominał sylwetki bogów. Nie potrafili sobie radzić, byli bezradni wobec sił natury. Prometeusz postanowił więc ponownie zakraść się do rydwanu Heliosa i wykraść dla ludzi ogień. W domostwach zapłonęły ogniska, a tytan uczył ludzi rzemiosła i umiejętnego używania ognia, przyrządzania jedzenia, oswajania zwierząt. Zeus nie był zadowolony z rozwoju ludzkości. Pamiętając o walce z gigantami, nie ufał nikomu i niczemu, co pochodziło z ziemi. Nakazał więc Hefajstosowi stworzyć kobietę tak piękną jak boginie. Afrodyta dała jej wdzięk, Atena nauczyła pięknych, kobiecych robót, Hermes obdarzył ją pochlebczym charakterem. Dano jej na imię Pandora, ponieważ była darem dla ludzi od bogów. W posagu otrzymała zamkniętą, glinianą beczkę. Hermes zaprowadził ją na ziemię i zostawił pod chatą Prometeusza....

Według wierzeń starożytnych Greków, na początku był Chaos. To właśnie z niego wyłoniły się dwa potężne bóstwa: Uranos — Niebo i Gaja — Ziemia. Ta królewska para miała dzieci: sturękich i cyklopów. Nie było to jednak piękne potomstwo. Byli w dodatku wielcy i silni, przez co mogli zagrozić panowaniu Uranosa. Właśnie dlatego zrzucił ich w głąb ziemi, aż do piekielnej otchłani podziemnego świata, Tartaru. Gaja słyszała jęk swych dzieci dochodzący z wnętrza ziemi i zaczęła rodzić się w niej nienawiść do okrutnego męża. W końcu najmłodszy z tytanów, Kronos, za namową matki zaatakował Uranosa stalowym sierpem. Z krwi strąconego z tronu boga powstały Erynie, boginie zemsty. Uranos ukrył się w błękitach nieba i słuch po nim zaginął. Po pokonaniu ojca Kronos objął rządy nad całym światem. Jego żoną została tytanka Rea. Panowali mądrze, pod ich rządami Ziemia była piękna. Rozświetlona słońcem, gęsto porośnięta lasami. Zaczęły powstawać góry, rzeki powoli drążyły swoje koryta. Pojawiły się zwierzę...