Opracowania Lektur

Orfeusz, syn boga Apollina i muzy Kalliope, był niezrównanym poetą i muzykiem, którego graa na lirze poruszała wszystko dookoła — od najprostszych stworzeń leśnych, przez ludzi, aż po samych bogów na Olimpie. Jego talent miał swoje źródło w boskim dziedzictwie, które sprawiało, że jego muzyka była nie tylko piękna, ale też pełna magicznej mocy.  Miłość zawitała w jego życiu, gdy poznał Eurydykę, piękną nimfę leśną. Ich ślub był pełen radości i harmonii, z muzyką Orfeusza rozbrzmiewającą w tle, przynoszącą błogosławieństwo od bogów. Niestety, szczęście to trwało krótko. Eurydyka stanowiła pokusę dlaa innych i pewnego dnia jej uroda okazała się zgubna. Gdy podczas spaceru uciekała przed natarczywym zalotnikiem, ukąsiła ją żmija. Jad okazał się tak trujący, że nimfa natychmiast zmarła, a jej dusza zstąpiła do Krainy Cieni rządzonej przez Hadesa.  Orfeusz długo nie mógł otrząsnąć się po śmierci ukochanej żony. Przepełniony ogromnym bólem, zdecydował się na ryzykowną wyprawę, by pr...

Herakles był synem Zeusa i królowej Alkmeny. Hera, żona Zeusa, nie znosiła go, ponieważ był nieślubnym synem jej męża. Od chwili narodzin starała się uczynić jego życie nieszczęśliwym i trudnym. Pewnego dnia Hera zesłała na Heraklesa szaleństwo, w wyniku którego heros, nie panując nad sobą, zamordował swoją żonę Megarę oraz ich dzieci. Po odzyskaniu zdrowych zmysłów i uświadomieniu sobie, co zrobił, Heraklesa ogarnął wielki żal i poczucie winy. Udał się do wyroczni w Delfach, aby dowiedzieć się, jak może odkupić swoje grzechy. Kapłanka Pytia powiedziała mu, aby udał się do Myken, na służbę u króla Eurysteusza.  Eurysteusz był wielkim tchórzem i przestraszył się na widok herosa. Postanowił jak najszybciej się go pozbyć. Pod wpływem Hery zlecał mu prace, które miały być niemożliwe do wykonania lub tak trudne, by Herakles zginął. 1. Zabicie lwa nemejskiego Lew Nemejski to potwór o nadprzyrodzonej sile. Jego sierść jest tak gęsta i twarda, że żadna strzała czy włócznia nie jest w stani...

Prometeusz był tytanem, który ulepił człowieka z gliny wymieszanej ze łzami. Duszę natomiast stworzył z kilku iskier, skradzionych z rydwanu boga słońca. Ludzie byli nadzy i słabi, ale ich kształt przypominał sylwetki bogów. Nie potrafili sobie radzić, byli bezradni wobec sił natury. Prometeusz postanowił więc ponownie zakraść się do rydwanu Heliosa i wykraść dla ludzi ogień. W domostwach zapłonęły ogniska, a tytan uczył ludzi rzemiosła i umiejętnego używania ognia, przyrządzania jedzenia, oswajania zwierząt. Zeus nie był zadowolony z rozwoju ludzkości. Pamiętając o walce z gigantami, nie ufał nikomu i niczemu, co pochodziło z ziemi. Nakazał więc Hefajstosowi stworzyć kobietę tak piękną jak boginie. Afrodyta dała jej wdzięk, Atena nauczyła pięknych, kobiecych robót, Hermes obdarzył ją pochlebczym charakterem. Dano jej na imię Pandora, ponieważ była darem dla ludzi od bogów. W posagu otrzymała zamkniętą, glinianą beczkę. Hermes zaprowadził ją na ziemię i zostawił pod chatą Prometeusza....

Według wierzeń starożytnych Greków, na początku był Chaos. To właśnie z niego wyłoniły się dwa potężne bóstwa: Uranos — Niebo i Gaja — Ziemia. Ta królewska para miała dzieci: sturękich i cyklopów. Nie było to jednak piękne potomstwo. Byli w dodatku wielcy i silni, przez co mogli zagrozić panowaniu Uranosa. Właśnie dlatego zrzucił ich w głąb ziemi, aż do piekielnej otchłani podziemnego świata, Tartaru. Gaja słyszała jęk swych dzieci dochodzący z wnętrza ziemi i zaczęła rodzić się w niej nienawiść do okrutnego męża. W końcu najmłodszy z tytanów, Kronos, za namową matki zaatakował Uranosa stalowym sierpem. Z krwi strąconego z tronu boga powstały Erynie, boginie zemsty. Uranos ukrył się w błękitach nieba i słuch po nim zaginął. Po pokonaniu ojca Kronos objął rządy nad całym światem. Jego żoną została tytanka Rea. Panowali mądrze, pod ich rządami Ziemia była piękna. Rozświetlona słońcem, gęsto porośnięta lasami. Zaczęły powstawać góry, rzeki powoli drążyły swoje koryta. Pojawiły się zwierzę...